Weer naar school.

Vanmiddag was het zover: het gesprek met de juf, die meteen geregeld had dat de intern begeleider van school erbij was. We gingen met zijn drietjes het gesprek in, maar eerst was daar die leuke begroeting van zijn klasgenootjes op het schoolplein, hoe het met hem was en dat ze hem gemist hadden. Superleuk! Hij werd er verlegen van šŸ™‚

Ik had van tevoren wat dingen uitgedraaid van “www.diabetesopschool.nl” Ā onder andere een checklist van wat we allemaal moesten bespreken. Ook had ik documentatie in de vorm van plaatjes gekregen van de apotheek en dat gecombineerd met informatie van de websit:

– wat er verwacht wordt van de leerkrachten en wat de taak van ouders is,

– belangrijke telefoonnnummers

– en hoe zijn glucosemeter werkt – handleiding,

– een verklaring dat bij bv. cito toetsen en andere belangrijke testen op school zijn glucose spiegel wel eens van invloed kan zijn op de resultaten en dat stress bv. een hyper kan veroorzaken (te hoge bloedglucose waarde).

– handleiding voor vervangende leerkracht (korte samenvatting van wat iemand die diabetes heeft moet kunnen doen, zoals eten wanneer nodig, naar het toilet indien nodig, bellen en bloed prikken als dat nodig is)

Ook Thomas mag zonder het te vragen bovengenoemde handelingen uitvoeren.

Nadat alles besproken was in een – ik kan het niet anders zeggen – erg fijn gesprek dat ons veel vertrouwen gaf in hoe het verder zal gaan op school, kwamen zijn klasgenootjes binnen en mocht hij voor de klas een soort van spreekbeurt houden over wat hij mankeert en hoe het in het ziekenhuis was. Daarna mochten de kinderen vragen stellen en dat deden ze dan ook gretig. Ā Hoe was het in het ziekenhuis? Verveelde je je niet? Hoe lag het bed? Waarop hij enthousiast antwoordde dat het een electrisch bed was waarmee je lekker op en neer kon gaan en nog meer van dit soort vragen. Of het eten er lekker was en zo.

De juf betrok de klasgenootjes ook bij het in de gaten houden van Thomas. Dat hij bij voorbeeld om 10 uur moet controleren. Een van de jongens in de klas zei toen dat hij wel een horloge had (zelf hebben we al zijn iphone die hij van ons in bruikleen heeft gekregen ingesteld op 10 uur, dan gaat de wekker af) en er werd al een plaatsje verzonnen voor zijn blauwe rugzak waar al zijn belangrijke diabetes spullen in zitten. Een van de kinderen opperde zelfs om een houten kapstok op de gang te maken speciaal voor Thomas. Kortom dat was heel leuk en hartverwarmend om mee te maken en we gingen met een gerust gevoel weg. Juf zei op het eind nog dat ze heus zou bellen als er wat zou zijn en dat het toch weer een hele stap voor ons was. Heel lief dus en heel goed aangevoeld. Ook ging ze de brief aan de ouders nog inkorten en aanpassen. Die hebben we net ter controle toegezonden gekregen, we vonden het goed en het gaat nu dus op het digitale systeem van school naar de ouders toe. Ook hebben we eind van de maand na schooltijd een keer soort inloop na kwart over 3 voor als ze vragen zouden hebben dat wij ze dan kunnen beantwoorden. In de planning zit nog dat we een keer bij de teamvergadering zijn om een en ander toe te lichten. En de Intern begeleider ging nog informeren bij een naburige school die een heel protocol heeft liggen voor diabetes leerlingen.