Zucht!

“Alweer????!” steunde Thomas toen ik hem vertelde van de komende afspraken bij de kinderarts en de kinderpsychologe en ook al morgen naar de dietiste…

Tja van een jongetje wat nooit bij de huisarts kwam, loopt hij ineens de deuren plat bij de instanties. Even wennen voor hem maar zeker voor ons en bovendien is het flink plannen zodat hij zo min mogelijk mist van de schoollessen. Dus zo vroeg mogelijk op de polie afspreken in Dirksland en liever geen twee afspraken in een week. Ook heb ik de eerdere afspraak met de kinderpsychologe verzet omdat deze in de voorjaarsvakantie was. Dan hebben wij hopelijk ook een beetje vakantie van de diabetes voor zover dat gaat natuurlijk šŸ˜‰

De kinderarts in februari stond eigenlijk voor april op het programma maar de diabetesverpleegkundige vond dat veel te ver weg dus heeft ze het naar voren geplaatst.

Net in de bibliotheek twee boeken over diabetes 1 geleend, ik vond dat er maar weinig over te vinden was. Ja wel over diabetes type 2 en over diabetes 1 bij volwassenen en insulinepompjes bij hele jonge kinderen maar daar hebben wij niets aan. Ik heb nu een groot naslagwerk mee en een boekje wat eigenlijk meer op pubers gericht is maar wie weet staat er wel iets nuttigs in. Gelukkig hebben we ook een boek besteld op aanraden van een vriendin en volgens mij sluit dat precies aan bij wat we zoeken aan informatie. Hoe je je kind zo zelfstandig mogelijk zijn leven met diabetes laat leiden en hoe je dat inpast in het dagelijkse leven.

Zometeen weer naar school omdat we dan om kwart over 3 op initiatief van de juf een soort vragenuurtje voor de ouders hebben. Ik moet nog maar zien of er ouders zullen zijn maar dan hebben we in ieder geval de gelegenheid geboden.

Wat de insuline spuiten betreft, we hebben vandaag in de ochtend en in de middag een insuline minder gespoten. Vanmorgen viel dat in ieder geval goed uit. Hij zat op 8,5 als hij dat goed onthouden heeft en met een banaan erbij kwam hij tussen de middag op waarde 6 uit. Vervolgens twee eenheden insuline gegeven in plaats van 3. Met drie daalt zijn waarde sneller. Technisch verhaal maar hij kan zo lijkt het momenteel wel met minder insuline af. Of het het begin van de honneymoonperiode is, ik zou het niet weten, gisteravond stond hij toch weer wat hoger in waarde. Eigenlijk hoeft die honneymoonperiode van mij niet zo. Waarom net doen of er niets is (het lichaam) om Thomas nog een keer dat proces van “niet spuiten naar wel spuiten en alles wat daarbij komt” door te laten maken. Weer even met de neus op de feiten hoe alles veranderd is… Tja dubbel hoor, sommigen noemen het een afscheidsgeschenk maar het is net alsof iemand tegen jou zegt: “Nee, nooit meer chocolade!” en als je daar dan aan gewend bent je snel nog een blokje geeft met de mededeling : maar nu echt nooit meer hoor!