Accu-chek

De “Accu-chek” is het meet apparaat waar we van afhankelijk zijn als het om diabetes gaat. Hiermee check je regelmatig de suikerspiegel in het bloed, op vaste momenten maar ook naar behoefte als Thomas zich bij voorbeeld trillerig voelt (slappe benen heeft, zoals hij het zelf noemt).

Vrijdag was het apparaat een beetje van slag, eerst was de waarde heel laag, daarna heel hoog 20 na nog een meting (omdat onze conclusie was dat hij dan zeer waarschijnlijk nog dextro aan zijn vingers zou hebben) was het weer 8 en daarna 11. We besloten voor meting 11 te gaan wat betekent dat hij bij het avondeten een insuline eenheid extra spuit bovenop de 2 eenheden (is erg laag op het moment, we denken dat hij de honneymoonperiode in gaat, de periode waarin het even lijkt of er niets aan de hand is en hij misschien zelfs wel even geen insuline zal hoeven spuiten). Maar in de avond zo rond 19.00 uur gaf Thomas weer aan dat hij zich raar voelde. Bij meting 2,7 wat dus erg laag is. Ik schrok daarvan, dus gauw 3 dextro gegeven en banaan. Hij had net 2 dextro op toen Maarten beneden kwam en besloot dat we toch nog maar eens moesten meten, het was meteen weer goed op 8.

Toevallig kregen we vrijdag ook via Marktplaats onze derde Accu-chek binnen (deze is voor reserve thuis) dus konden we vergelijken en er bleek ook nog eens verschil te zijn tussen deze twee apparaten. Terwijl ik even naar de koopavond ging om mijn zinnen te verzetten (want een en ander ging me weer niet in de koude kleren zitten terwijl Thomas dan lachend papa nazegt: “komt wel goed schatje!” de kanjer!) belde Maarten nog maar eens met de kinderarts in het ziekenhuis die voorstelde het aan te kijken in het weekend.

Maar vanmorgen weer een verschil van tienden, dat is als hij laag zit niet zo erg maar als hij waarde 10 heeft kan het net dat zetje zijn van nog een eenheid insuline waardoor hij misschien weer te laag zakt. Ik had ook even niet meer zo’n vertrouwen in de waardes en waarschijnlijk moeten we het in het lab laten testen maandag wat er aan de hand is en welk apparaat goed is of wellicht beiden want er mag een lichte afwijking zijn. Maar in het Lab hebben ze een groot meetinstrument en met een bloedmonster van Thomas (mag hopelijk in onze eigen gemeente en niet weer in Dirksland) zijn ze er zo achter. Na overleg met de dienstdoende kinderarts (die op dat moment in de winkel stond maar dat maakte haar niet uit want ze had gewoon dienst zei ze) konden we twee dingen doen: of vandaag / morgen naar Dirksland om te laten meten, of twee metingen van twee apparaten bij houden van het weekend en maandag laten meten. We hebben er voor gekozen het vooralsnog over het weekend heen te tillen want Thomas lijkt nu redelijk stabiel. Hij is ook lekker aan het buiten spelen nu. Met zijn telefoon want dat is zijn lifeline en dat van ons natuurlijk.