Tweede bezoek kinderarts

Bij ons tweede bezoek aan dit keer de andere diabeteskinderarts en de verpleegkundige kregen we de uitslag van de eerste keer HbA1C prikken vorige week.

Deze hadden we samen met de C-peptide test moeten prikken en dat had nog wel even wat voeten in de aarde. We kwamen op maandag een week voor onze ziekenhuisafspraak op de prikpoli waar door de prikdames werd verteld dat c-peptide nuchter geprikt moest worden (we kwamen na het ontbijt en insuline spuiten) terwijl ik tot twee keer toe van het ziekenhuis had gehoord, dat hoeft niet nuchter. Het werd toch maar geprikt met de waarschuwing dat de uitslag eventueel minder betrouwbaar zou zijn. Ik dus meteen bellen met het ziekenhuis want als het alsnog nuchter geprikt moest worden dan moesten we dat volgende dag laten doen aangezien alles opgestuurd moest worden en de uitslag bij het onderzoek aan de kinderarts bekend moest zijn. Thomas was trouwens mega-stoer bij het prikken en kreeg daar nog twee mooie stickers en een vouwvliegtuigje voor.

Hoe het ook zij ik kon niemand bereiken, geen kinderarts en geen kinderdiabetesverpleegkundige. Een algemene kinderarts durfde het niet met zekerheid te zeggen en de diabetesverpleegkundige voor volwassenen ook niet. Ik moest die dinsdag dus terug bellen maar eigenlijk was dit dan een gemiste kans want de diabetesverpleegkundige is pas vanaf half 9 bereikbaar en dat is echt  te laat voor ontbijt en insuline. Ook die dinsdagmorgen kreeg ik haar niet te pakken want ze had spreekuur en s middags zou ze weg zijn. Een invalster mailde mij uiteindelijk dat ze haar gesproken had en dat het juiste antwoord dus was dat het niet nuchter hoefde.

Dit dus even vooraf aan ons bezoek.

We kregen van de kinderarts te horen dat het HBA1C bij Thomas nu 63 was en dat was al aardig in de richting want ze hebben als streefwaarde 58 in zijn geval. Tijdens zijn ziekenhuisopname was dit 80, een hele verbetering dus. Er volgde nog een algemeen praatje en waar we tegenaan liepen? We hadden wat praktische vragen over verhouding insuline (laag nog steeds) en de toepassing bij bijvoorbeeld de gymlessen en we vroegen ook naar “de pomp” en wanneer dat ter sprake zou komen. De kinderarts was daar niet zo enthousiast over: het betekende een hoop nadenken en rekenen voor een kind en vaak werd er laks mee omgegaan hetgeen zij dan weer terug zagen in de waardes. Op het Diabetesforum had ik overwegend positieve verhalen gehoord maar we waren het er mee eens dat we Thomas nu nog niet willen belasten met zoveel extra informatie en leren van nieuwe vaardigheden. Kan trouwens zo en zo nog niet zolang Thomas in de honeymoon zit. Iets voor latere zorg. Aansluitend hadden we een afspraak met de dietiste en dat was deze keer best leerzaam, ze gaf ons ook wat meer speel- en beweegruimte. Thomas moet af en toe echt wel die tractatie kunnen hebben, dan accepteren we maar dat hij wat hoger zit wat we dan weer op moeten lossen met bewegen of drinken. Een echte bijspuit–instructie hebben we ook van de arts niet gekregen. Daarvoor spuit hij ook te weinig. Hij zou zo weer in een hypo komen. Nadeel is wel dat Thomas zijn hogere waardes al snel voelt (zwabberbenen, hoofdpijn) dus voorzichtigheid blijft geboden. Thomas vatte de beide afspraken thuis samen met “een hoop BLABLABLA”. Over drie weken een belafspraak waarbij we de uitslag van de C-peptide test krijgen, die was nog niet bekend, de hoeveelheid C-peptide geeft informatie over de insulineproductie in de alvleesklier en is dus tevens een bevestiging dat het om diabetes 1 gaat. Over drie maanden weer een volgende afspraak op de poli en dan ook weer met de dietiste.