Diabeter

Vanmorgen voor een kennismakingsgesprek met Thomas en Maarten naar Diabeter, kliniek voor kinderen met diabetes, in Rotterdam geweest. Dit naar aanleiding van mijn gevoel dat Thomas in Dirksland te weinig betrokken wordt bij zijn behandeling en ik wilde eens zien of ik daar anders tegenaan zou kijken als ik een breder referentiekader had.  Bij Diabeter in Rotterdam is het net of je een grote huiskamer binnen wandelt, je hebt er al meteen een heel ander idee van als in het ziekenhuis. De kinderarts heeft uitgebreid met Thomas gesproken, hoe hij het vond om ziek te zijn, wat hij allemaal al wist, hoe oud hij was, wanneer hij ziek was geworden en hoe dat toen voelde. Hoe het in het ziekenhuis was. Sommige vragen vond Thomas moeilijk maar gaandeweg werd hij wel wat losser. Daarna ging het gesprek verder over hoe het er aan toe ging bij Diabeter en dat het belangrijk was om goed na te denken of we willen gaan overstappen of niet en dat we dat in overleg met onze huidige kinderarts die zij ook kende moesten doen. Diabeter heeft alle faciliteiten behalve de mogelijkheid tot ziekenhuisopname. Daarvoor zijn we nog steeds aangewezen op een regulier ziekenhuis in ons geval dus Dirksland. In de praktijk proberen we natuurlijk om hem ver van een ziekenhuisopname te houden (kinderarts heeft dan meestal al lang aan de bel getrokken van he het gaat niet goed zo) en in de meeste gevallen lukt dat natuurlijk. Mocht hij bij Diabeter onder behandeling komen dan moeten we toch hun spoedlijn bellen waarna zij meteen contact opneemt met het ziekenhuis en alle gegevens doorstuurt die van Thomas bekend zijn (electronisch dossier). Bij Diabeter werken meerdere kinderartsen en diabetesverpleegkundigen die een grote rol hebben in het geheel. Ze hebben een psycholoog, een prikkamer waar meteen de drie maandelijkse gemiddelde waarde geprikt kan worden met de eigen meter en de uitslag is dan direct bekend. Alle onderzoeken worden bij Diabeter gedaan die daarbij samenwerkt met het Ijsselandziekenhuis. Er zijn twee diëtistes aanwezig en een ruime voorraad nep-levensmiddelen om de koolhydraten te oefenen 🙂 De lijnen zijn kort en er is veel overleg ook met de ouders want ze staan ook zeker open voor suggesties of als je het er niet mee eens bent. Ze verwachten ook zeker dat je zelf ook inzet en betrokkenheid toont.

Verder is er afhankelijk van leeftijd en betrokkenheid van het kind veel mailcontact naar aanleiding van electronisch doorgegeven bloedwaardes (meter van Diabeter die aan de pc gekoppeld kan worden en zodoende kun je dan je waardes doormailen. Klinkt allemaal heel aantrekkelijk. Toch willen we niet overhaast te werk gaan. Ook omdat ik nog steeds het idee heb dat het meer van mij komt dan van Maarten of van Thomas want hij zei dat hij liever in Dirksland bleef want dat is tenminste een echt ziekenhuis (en tja jongetjes, dat is dan toch ook wel weer stoer). En ergens knaagt dan ook het idee dat we misschien bestempeld worden als overloper door weg te gaan bij Dirksland terwijl je ze bij spoed toch weer nodig hebt, .. Waar Maarten dan weer van zegt, ze hebben wel wat beters te doen hoor en wij zijn maar een nummertje in het geheel. Als wij dat willen schrijft “dokter Ruud” echt wel een verwijsbrief. En daar heeft hij ook hartstikke gelijk in natuurlijk. Het voelt ook ergens nog wel een beetje als weg gaan bij het vertrouwde, dus veilige..   Gelukkig hoeven we niet meteen te beslissen.