Dreamnight at the museum

Zaterdagavond 5 april  hadden we ons eerste uitje via de Sugar Kids Club van de Diabetes Vereniging Nederland. Het Maritiem Museum Rotterdam had kinderen met een chronische ziekte/beperking uitgenodigd voor een speciale avond in het museum waar dan ook van alles te doen was.

Om 19.00 uur was het verzamelen bij de ingang van het museum. Thomas zag behalve de kinderen waar niets aan te zien was (broertjes of zusjes of kinderen met diabetes of een andere “onzichtbare” ziekte) ook kinderen enorme lol hebben in hun rolstoel. Lekker racen over het plein. Thomas moest er wel om lachen en dat is ook weer de andere kant van het verhaal. Ieder kind maakt er zo veel mogelijk zelf het beste van natuurlijk 🙂

Toen de deuren open gingen stonden er aan weerszijden van de hal vele medewerkers van het museum en de promotie professor Plons figuur die allemaal begonnen te klappen toen de kinderen en hun ouders naar binnen gingen. Dat voelde vreemd en onwennig maar tegelijk ook was dat heel mooi, want onze kanjertjes verdienen natuurlijk ook een aplaus zoals ze het doen! In de ontvangsthal kon je koffie en thee halen met iets lekkers en de tassen en jassen konden we opbergen in kluisjes zodat we behalve in ons geval een klein draagtasje met zijn prikspullen – levemir moesten we daar prikken natuurlijk en ook meten gaat gewoon door als het nodig is – onze handen vrij hadden. Thomas rende meteen enthousiast naar het “eerste dek”(etage) waar hij een uitleg van museummedewerker kreeg over kanonskogels op een galjoenschip van vroeger. Ook mocht hij voelen hoe zwaar zo’n kogel was en er werd nog wat extra verteld over de schepen.

Daarna gingen we op zoek naar de Professor Plons speel en educatie afdeling waar je ook buiten een heel havenbedrijf na kon spelen. Met steekwagentjes cargo van het ene schip naar het andere, heuse hijskraantjes en takels etc. Thomas was er niet weg te slaan en er kwamen steeds meer kinderen die allemaal driftig samen werkten en afspraken met elkaar maakten over de belading. Prachtig om te zien. Voor het eerst sinds Thomas diabetes heeft kwamen we in gesprek met ouders die ook een zoon van 8 met diabetes hadden. Geweldige ervaring en wat een (h)erkenning! Hoe het op school er aan toe gaat, hoe intensief het is, de ups en downs en vooral ook het besef bij ons dat wij het eigenlijk nog heel erg rustig ervaren nu Thomas in zijn honeymoon zit. Nu Thomas zo druk aan het sjouwen en slepen was, moesten we wel goed opletten dat zijn suikerwaardes niet te veel daalden, tussendoor nog een dextro en vooraf een fruitkick hielden het aardig in bedwang maar er waren ook kinderen die met een hypo naar de kant gingen. Tja ook dat hoort erbij. De meeste kinderen hadden overigens een pompje.

Het was heerlijk weer en wij konden ook lange tijd zonder jas buiten zitten toekijken. Uiteindelijk gingen we weer naar binnen waar we nog de expo cruise schepen bekeken (cruise schip nagebouwd). Een laatste keer meten, tijd voor zijn tussendoortje dus naar beneden waar hij een klein stukje van onze suikerwafel kreeg en waar suikervrije limonade te verkrijgen was. Voor de ballonnen en het schminken was hij natuurlijk niet meer te porren, daar wordt hij te oud voor maar na nog even een luchtje scheppen buiten was het toch weer tegen half 10 en gingen we na een hele geslaagde avond weer naar huis.