Zomerse waarden, camping en avondvierdaagse.

Hogere temperaturen brengen ook weer andere vraagstukken met zich mee. We merken aan Thomas dat hij nu eerder hypo’s heeft. Met Hemelvaart waren we op de camping.  Gedachten die daarbij naar boven komen zijn: heerlijk, geniet er maar van!  En lekker ontspannen hoor! Maar de waarheid is dat het voor ons hard werken is om zijn waardes in toom te houden en dat je nog meer geconfronteerd wordt met zijn ziekte en daar aanvast gekoppeld zijn beperkingen. En nu weet ik wel dat ik niet in beperkingen moet denken maar als iedere activiteit resulteert in een hypo of daarop dreigt uit te draaien is het toch een ander verhaal.

Het is dan eigenlijk veel meer vechten tegen de lage waardes dan tegen de hogere waardes. Ons eerste wandelingetje over de camping:  halverwege in een hypo, gelukkig heb ik standaard dextro en knijpfruitje bij me (meter voor een keertje in de caravan gelaten). Hij voelde zich slap en dan duurt het even voor dextro en knijpfruit hun werk doen. Thomas hadden we op de step laten gaan want dan gaat het net iets sneller als je weer gauw terug wilt zijn in de caravan.

We hebben echt ons best gedaan om een soort van SAS (een uitdrukking dat je even maling hebt aan het Sonja Bakker Dieet) maar dan SAD  (Sonja Bakker vervangen door Diabetes) weekend te houden: dus wel de Pannenkoeken, wel naar de Mac Donald (voor mij nog stress situatie want we hadden niet al te veel insuline bij ons), flinke reep vooraf en lekker lang in het zwembad (en dan niet ieder moment denken zou het goed gaan), bij de Midget Golfbaan bij de vierde baan een hypo, hup wat te eten en toch maar weer door.

We lieten hem alleen met zijn mobieltje naar de speeltuin gaan, ik kan het gevoel het best beschrijven als je kind voor het eerst alleen buiten laten spelen, voortdurend de neiging om toch even te gaan kijken maar hij vertelde na afloop – toen ik het echt niet langer kon uithouden en ging kijken- dat hij heerlijk gespeeld had met een ander jongetje.

Bij zijn uitstapje naar het basketbalveld in de buurt (we keken er in de verte op uit) was hij wel snel weer terug vanwege een slap gevoel. Niet altijd het gevolg van een hypo want we merkten ook dat het late naar bed gaan in combinatie met de schommelende waardes voor Thomas erg vermoeiend was.

Gisteren had Thomas de eerste avond van de avondvierdaagse. We vonden het erg spannend en ik had zijn rugzak vol dextro, fruitrepen en andere koolhydraatbommen gestopt in gedachten de midget golf baan, maar het ging eigenlijk best heel goed. Een lekkere looptemperatuur (te warm voor een jas maar niet te warm om te lopen), een goede waarde om te starten (12) en onderweg een suikerbevattend pakje wickey en speculaas van de partytent van school brachten hem met een goede waarde thuis (9,9). Geen ruimte voor andere snoepjes maar hij vond de kaasblokjes, bifiworstje en augurk die papa gemaakt had net zo lekker (wel onderweg naar de overkant zorgvuldig de ijskraam ontwijken dus).

Vanavond loopavond 2, met regen is er voorspeld. Ben benieuwd hoe dat vanavond gaat. Want iedere keer kan weer anders zijn.

Update:

Het lopen ging goed gisteren, geen hypo maar na afloop wel hoge waardes dus te weinig insuline gespoten waarschijnlijk. We moesten om 8 uur en om 23 uur een halve eenheid bijspuiten en vervolgens om 3 uur weer controleren, toen was hij gelukkig weer keurig van 16.4 naar 7,6 gedaald.

Op de derde loopdag wel een hypo aan het begin maar die konden we gelukkig oplossen met een fruitreep en 1 dextro.